danaya's profile~*^*~hello life~*^*~PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
~*^*~hello life~*^*~March 19 จำไม่ได้อ่ะหมู่นี้อัลไซเมอร์รับประทานว่ะ วันก่อนจำไม่ได้ว่าตัวเองฉิ้งฉ่องไปแล้วหรือยัง ปวดหรือเปล่าเนี่ยยังงงๆอยู่เลย ก็เข้าห้องน้ำดู ปรากฏว่า ไม่มีว่ะ บ้ามั้ย แล้วก็ตะกี้นี้เลย เออ กรูแปรงฟันไปรึยังฟะ ไม่แน่ใจ งงๆ นั่งหน้าจอนานไปหน่อยเอ๋อเลย ก็ว่าได้กลิ่นยาสีฟันจางๆในช่องปากนะ แต่ลมปากไม่สดชื่นเท่าที่ควร งง เดินไปจับแปรงสีฟัน เออ เปียกว่ะ สรุปว่าแปรงแล้ว นอนได้ ทำไมเอ๋อขนาดนี้เนี่ย แต่ช่วงนี้มีอะไรๆน่าสนใจให้อ่านให้ดูเพียบ เสียแต่ว่า นิยมอ่านและดูกะจอคอมอ่ะ รังสีอัลไซเมอร์เลยแผ่ออกมาจากจอ(มีที่ไหนวะ ไอ้บ้า) เครียดเลย March 12 potsloofไม่ได้อ่านหนังสือรวดเดียวจบมานานแล้วไหนแล้วนะ แต่เมื่อคืนมันเกิดขึ้นแล้ว อัศจรรย์จักรวาล!!! อาจเป็นเพราะเนื้อหาที่ไม่เยอะมาก แบ่งย่อยเป็นตอน แต่ที่สำคัญที่สุด มันคงจี้ใจดำเราล่ะมั้ง ที่ีอยากจะรู้ว่าคนอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเรา(ตอนนี้พวกเขาก็โตกว่านี้กันไปหมดแล้วซะส่วนใหญ่) เขาถามตัวเองว่าอะไร และพบคำตอบกันรึยัง ทำไมคนในวัยหนึ่ง ถึงคิดว่าคำตอบมันจะอยู่ที่ไหนไกลๆซักแห่ง ถึงต้องออกเดินทางไปเพื่อหาคำตอบนั้น แต่ส่วนตัวของเราเอง การที่อยากออกไปไหนๆ ก็เพราะอยู่กับที่มันร้อนอาสน์เสียมากกว่า เราเองไม่ได้มองดูผู้คนอย่างละเอียดลึก และคิดอย่างช้าๆ มานานเท่าไหร่แล้ว ในความเป็นมนุษย์ ในความสับสน การค้นหา พลังและความมุ่งมั่น การพูดคุยแลกเปลี่ยน ลืมไปเลยว่าเคยชื่นชมการที่ได้นั่งลงสำรวจจิตใจ ใส่ใจกับผู้คนและโลก เราใช้ชีวิตอย่างว่างเปล่า หยาบๆ เร็วๆ และมีแค่ตัวเอง จนคิดอะไรไม่ออกมาพักใหญ่เลยล่ะ ถึงจะหมั่นไส้คนเขียน (ไม่ใช่ในระยะการสนทนาแลกเปลี่ยนกันโดยตรง =เขาไม่รู้จักฉัน) แต่ก็อยากจะขอบคุณ ที่ตัวหนังสือของเขาได้ช่วยให้เราหยุด และกลับมารู้สึกรู้สากับอะไรแบบนี้ได้อีก โลกน้ำเน่าที่สวยงามในช่วงเวลาที่ได้นั่งมองดาว ตากน้ำค้าง แล้วคุยกันเรื่องอนาคตของชีวิต อ่านแล้วก็ไม่ได้คำตอบสำเร็จรูปอะไรหรอก ปัญหาก็ยังอยู่ที่เดิมนั่นแหละ แต่มันก็ทำให้นึกได้ว่าในบางที แค่ได้มีโอกาสเดินออกไปในโลกกว้าง มันก็มากจนเกินพอแล้วสำหรับเรา March 08 my cat & dogหมาหัวกระป๋องไอติม  กินเสร็จแล้วอ่า  ท่านอนประจำของช่วงนี้  ชุดสวย แต่ใส่แล้วไม่ยอมเดิน  หมาแมวบ้านฉันน่ารักที่สุดแล้ว เหอๆๆๆๆๆ แต่เวลาหอบไปโรงหมอ อายเขาทุกที ทำไมหมาแมวชาวบ้านมันดูไฮโซกันจังวะ แล้วพยาบาลอ่ะ อย่าถามได้ไหมว่า พันธุ์อะไร อายุเท่าไหร่ ไม่รู้ว้อยยย March 04 มหกรรมการเต้นแอโรบิกหมู่เย็นย่ำวันเสาร์
ที่พยายามเดินหางานแสดงของท๊อป จ่างตระกูล
ที่เขาว่าแสดงที่สวนลุมพินีอันเล็กแสนเล็กนี่แหละ
ข่าวเขาบอกแค่นี้จริงๆ แล้วเราก็ไม่ได้คิดถึงการจดเบอร์แล้วก็โทรไปสอบถามว่า
มันตรงไหนของสวนลุมกันล่ะ(วะ)
ก็ไปแบบเบลอๆ
หลังจากเดินเบลอๆจากสาทรไปศาลาแดง เนื่องจากเบลอๆว่าวันนี้วันหยุดราชการ
ออกจากบ้านฟรี
นั่ง BTS
ราคาแพงกว่าเดิมไปสยาม แล้วนั่งกลับมาเดินเบลอๆ
เดินผ่านเวที(ที่พยายาม)ไฮปาร์กด่าหยาบๆคายๆใส่ คมช
แบบว่าหนวกหูอ่ะ
สวนสาธารณะที่ใครๆมาออกกำลังกาย ต้องมีมลภาวะทางเสียงลอยมา
พูดแบบไม่หยาบคายได้มั้ยอ่ะ รำคาญ
เดินไปได้ไม่ไกล
ทางเดินก็อุดตันไปด้วยกองทัพมนุษย์แอโรบิก
ตระการตาดีจัง
คนเยอะมาก ครึกครื้นเฮฮาเป็นที่สุด
เห็นฝรั่งก็สนุกสนานไปด้วย บางคนวางเป้หลังใบโตกองกับพื้น ยกแข้งยกขา
ออกกำลังเป็นที่สนุกสนาน
ฝรั่งอีกลูก
พยายามปีนก้อนหินหามุมสูงเพื่อถ่ายภาพกองทัพแอโรบิก
แปลกดีที่การมาเดินเบลอๆที่สวนลุมมันจะทำให้อารมณ์ดี
เดินยิ้มให้ลมให้ฟ้าเหมือนคนบ้าได้
มองฟ้าเห็นเครื่องบินมีไอพ่นหางยาวๆบินข้ามจากฟ้าฝั่งซ้ายไปทางฝั่งขวามือ
ทิ้งรอยขาวๆไว้ให้ตื่นตา
พ่อแม่ลูกพายเรือเล่นในสระ ลูกๆสอนคุณแม่เล่นโรลเลอร์เบลด
เจ้าตัวเล็ก(จิ๋ว)ที่โดนแม่จับมาโพสท่าเต้นแอโรบิกเพื่อถ่ายรูป
ตกลงว่าวันนี้ไม่ได้ดูงาน performance หรือภาพถ่ายอะไรเลย
(ไม่สนใจจะหาแล้วด้วยว่างานมันอยู่ไหน)
แต่สนุก+อารมณ์ดี
โดยมี pop! goes my heart ของชายผู้ใส่กางเกงฟิตเปรี๊ยะเป็น
sound track
December 07 ของเล่นใหม่ holga holgaเป็นของเล่นใหม่ ที่ก็เก่าแล้วนะจะว่าไป
ล้างมาตั้งนานและ ขี้เกียจสแกน สีเน่าดี ชอบๆ สวนสยามแบบตุ่นๆ
ไปทะเลถ่ายขาวดำมาอีกม้วน ยังล้างไม่เสร็จเลย อาจจะเจีงนะเนี่ย ตอนเปลี่ยนฟิล์มเจ๊งไปม้วน อยากว่ายน้ำกลับจากเกาะมาซื้อฟิล์มจริงๆฮึ่มๆ October 05 12-13-14มะวานดู 13 มันส์หยด หยี แหวะ
|
|
|||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
